پیام خراسان - ورزش 3 /لوچانو اسپالتی ترجیح داد درباره پنالتی گرفتهنشده به سود یوونتوس جنجال به پا نکند، اما با کنایهای دیدگاه واقعی خود را آشکار کرد:
یوونتوس در شرایطی فلورانس را ترک کرد که قضاوت درباره عملکردش دشوار بود؛ از یک سو دیداری که دو بار به بنبست خورده بود با روحیهای که در ابتدای هر دو نیمه غایب بود جبران شد، و از سوی دیگر سهمیه لیگ قهرمانان اروپا همچنان در فاصله ۶ امتیازی با میلان رده چهارمی باقی ماند.
در این میان حسرت بزرگی نیز بر دل ماند، یعنی پنالتی واضحی که به دلیل خطای هند ژوائو ماریو برای یوونتوس گرفته نشد. لوچانو اسپالتی 67 ساله پس از بازی در گفتوگو با دازن در این باره مورد پرسش قرار گرفت، اما ترجیح داد به حواشی دامن نزند: «نظر من؟ نمیدانم، چون من واقعاً نمیدانم. میتوانم یک سوال جایگزین داشته باشم؟»

سرمربی بیانکونری آرام به نظر میرسید و دیلتا لئوتا در حالی که تصاویر صحنه مقابل چشمان اسپالتی پخش میشد پافشاری کرد. اسپالتی با لبخندی معنادار پاسخ داد: «من نیازی به بازبینی آن ندارم، همان موقع در زمین دیدمش.» اما ماجرا به همینجا ختم شد و او تمایلی برای ایجاد جنجال نشان نداد.
اسپالتی در تحلیل بازی به کمبودهای همیشگی یوونتوس، صرفنظر از غیبت مصدومان پرشماری چون تورام، ییلدیز، لوکاتلی و گونزالس، اشاره کرد: «ما گاهی در یک لیوان آب غرق میشویم؛ کاملاً تسلیم میشویم و کنترل کار از دستمان خارج میشود. بعد هم آرامش و اعتمادبهنفس خود را در زمین از دست میدهیم. خیلی زود پس از آغاز بازی گل خوردیم بدون اینکه هماهنگی لازم در خط دفاعی را به هم منتقل کنیم. البته بعد واکنشهای خوبی نشان دادیم، اما در عملکرد فردی فاقد ثبات هستیم. ده دقیقه یک کار را به بهترین شکل انجام میدهیم، اما در صحنه بعدی تمرکزمان به هم میریزد، مشارکت نمیکنیم و تداوم نداریم.»
اسپالتی بار دیگر بر فقدان سرسختی و روحیه جنگندگی بازیکنانش دست گذاشت؛ عاملی که غایب بود و او ظاهراً توان تغییرش را نداشت: «این موضوع به شخصیت بازیکنان برمیگردد که در مقاطعی تصمیم میگیرند هیچ واکنشی نشان ندهند و صرفاً نظارهگر اوضاع باشند، بدون اینکه تصمیمی بگیرند یا حرکتی کنند. این در حالی است که انتخاب کردن و دست زدن به یک اقدام، تمام تردیدها را از بین میبرد، چون بازیکن مستقیماً وارد عمل میشود. وقتی کسی مدام در تردید بماند و هرگز انتخابی نکند، همواره متزلزل خواهد بود و چنین افرادی نیز تقریباً هیچگاه به موفقیت بزرگی نمیرسند چون همیشه در تردید به سر میبرند.»