پیام خراسان - علی اصغر طاهری ناشر کتابهای «پسری در رویا» و «اولین پل» گفت: این دو اثر به قلم دانشآموزان مدرسه شجره طیبه میناب به نگارش درآمد و با همراهی شهیده پوران قلی پور مدیر مدرسه منتشر شد، کتابهایی که حالا به ارزشمندترین و ماندگارترین یادگار سالهای فعالیت من در حوزه نشر تبدیل شدهاند.
علی اصغر طاهری ناشر کتابهای «پسری در رویا» و «اولین پل» گفت: این دو اثر به قلم دانشآموزان مدرسه شجره طیبه میناب به نگارش درآمد و با همراهی شهیده پوران قلی پور مدیر مدرسه منتشر شد، کتابهایی که حالا به ارزشمندترین و ماندگارترین یادگار سالهای فعالیت من در حوزه نشر تبدیل شدهاند.

علی اصغر طاهری ناشر کتابهای «پسری در رویا» و «اولین پل» در گقت و گوی اختصاصی با خبرنگار خبرگزاری صداوسیما گفت: حدود دو سال پیش در نمایشگاه کتاب میناب، دانشآموزان این مدرسه همراه دیگر مدارس برای بازدید آمدند. همانجا شهیده پوران قلیپور، مدیر مدرسه، و شهیده راضیه زمانی، معلم مدرسه، پیشنهاد کردند آثار چند دانشآموز مستعد در قالب کتاب منتشر شود.
وی افزود: پس از آغاز همکاری، کتاب «پسری در رویا» آماده و منتشر شد و با استقبال مدرسه روبهرو شد. سپس کتاب «اولین پل» که به قلم یکی از دانشآموزان نوشته شده بود، مراحل ویرایش، طراحی و چاپ را پشت سر گذاشت و تنها چند روز پیش از وقوع حادثه به مدرسه ارسال شد.
این ناشر افزود: قرار بود ۱۹ یا ۲۰ اسفند برای رونمایی کتاب در مدرسه حاضر شویم و نسخهها نیز تا آن زمان نزد معلمان باقی بماند، اما این مراسم هرگز برگزار نشد.
وی گفت: روزی که برای اطمینان از رسیدن کتاب با مدرسه تماس گرفتم، پاسخی دریافت نکردم. پس از پیگیری از آموزش و پرورش میناب، خبر حمله آمریکای جنایتکار به مدرسه و شهادت شهیده پوران قلیپور را شنیدم.
آقای علی اصغر طاهری افزود: در میان همه این آثار، «پسری در رویا» و «اولین پل» برای من جایگاه ویژهای دارند و آنها را برای همیشه به عنوان یادگار آن معلمان شهید و دانشآموزان مدرسه شجره طیبه حفظ خواهم کرد.
وی همچنین درباره کتاب «اولین پل» گفت: این کتاب با محوریت ماه مبارک رمضان، شبهای قدر، شهادت حضرت علی (ع) و آیینهای نوروز، از نگاه یک دانشآموز روایت شده و تلاش شده است متن و لحن آن تا حد امکان همان نوشتههای خود بچهها باقی بماند.
این ناشر در پایان با قدردانی از شهیده راضیه زمانی گفت: یکی از مهمترین درسهایی که از ایشان آموختم، حفظ اصالت نوشتههای دانشآموزان بود. ایشان همواره تاکید میکردند متنها کمتر دستکاری شود تا صدای واقعی بچهها در کتاب باقی بماند؛ توصیهای که برای من به یادگاری ماندگار تبدیل شده است.