پیام خراسان - ایسنا/ در دنیای فوتبال امروز که تغییر باشگاهها به امری عادی تبدیل شده، بازیکنانی هستند که تمام دوران حرفهای خود را در یک باشگاه سپری کردهاند. این گزارش به معرفی بزرگترین «تکباشگاهیهای» تاریخ فوتبال میپردازد.
تعداد کمی از فوتبالیستها میتوانند به این افتخار کنند که تمام دوران حرفهای خود را در یک باشگاه سپری کردهاند. در این گزارش که در روزنامه آس اسپانیا منتشر شده است، نگاهی داریم به مهمترین بازیکنان تاریخ فوتبال که تنها یک پیراهن پوشیدهاند.
به بیان ساده، پدیده «تکباشگاهی» به بازیکنانی اشاره دارد که از اولین روز حرفهشان تا لحظه خداحافظی، فقط برای یک باشگاه بازی کردند و هرگز پیراهن تیم دیگری را بر تن نکردند. این وفاداری مطلق، در دنیای امروز فوتبال که انتقالهای پرسر و صدا و میلیاردی امری عادی است، به یک ویژگی نادر و ستودنی تبدیل شده است.
لئو یاشین (دینامو مسکو، ۱۹۴۷-۱۹۷۱)
دروازهبان روس معروف به «عنکبوت سیاه»، تمام دوران حرفهای خود را از ۱۹۴۷ تا ۱۹۷۱ در دینامو مسکو گذراند و در ۳۵۸ بازی در دروازه این تیم ایستاد. او تنها دروازهبان تاریخ است که توپ طلا برده است.
خوزه آنتونیو کاماچو (رئال مادرید، ۱۹۷۳-۱۹۸۹)
مدافع چپ اسپانیایی تمام دوران حرفهای خود را در رئال مادرید گذراند. او کار خود را در سال ۱۹۷۳ در کاستیا آغاز کرد و یک فصل بعد به تیم اصلی رفت. کاماچو با ۵۶۵ بازی، نهمین بازیکن با بیشترین بازی در تاریخ رئال مادرید است و ۱۰ گل زده است.
لوییس آرکونادا (رئال سوسیداد، ۱۹۷۴-۱۹۸۹)
دروازهبان اسپانیایی از سال ۱۹۷۴ تا ۱۹۸۹ دروازه رئال سوسیداد را حفظ کرد و در ۴۹۸ بازی برای این تیم به میدان رفت. با او، رئال سوسیداد دوران موفقی را تجربه کرد و دو قهرمانی لالیگا، یک سوپرکاپ اسپانیا و یک جام حذفی را به دست آورد.
میشائیل زورک (بوروسیا دورتموند، ۱۹۸۱-۱۹۹۸)
هافبک آلمانی از ۱۹۸۱ تا ۱۹۹۸ پیراهن دورتموند را بر تن کرد و در ۵۷۲ بازی، ۱۵۹ گل به ثمر رساند. زورک، اسطوره این باشگاه آلمانی است و دو بوندسلیگا، یک جام حذفی آلمان، یک جام باشگاههای اروپا و یک جام بینقارهای را برده است.
رایان گیگز (منچستریونایتد، ۱۹۹۰-۲۰۱۴)
وینگر ولزی به مدت ۲۴ فصل، از ۱۹۹۰ تا ۲۰۱۴، برای منچستریونایتد بازی کرد. او در ۹۵۸ بازی، ۱۶۷ گل زد و ۲۵۵ پاس گل داد. گیگز با ۳۵ عنوان قهرمانی، پرافتخارترین بازیکن تاریخ فوتبال بریتانیاست؛ دو لیگ قهرمانان، ۱۳ لیگ برتر، چهار جام حذفی، چهار جام اتحادیه، ۹ سوپرکاپ انگلیس، یک سوپرکاپ اروپا، یک جام باشگاههای جهان و یک جام بینقارهای.
گری نویل (منچستریونایتد، ۱۹۹۲-۲۰۱۱)
مدافع راست انگلیسی از ۱۹۹۲ تا ۲۰۱۱ برای یونایتد بازی کرد و در ۵۹۸ بازی، ۷ گل زد. او با ۳۱ عنوان قهرمانی، یکی از پرافتخارترین بازیکنان تاریخ انگلیس است.
پائولو مالدینی (میلان، ۱۹۸۴-۲۰۰۹)
مدافع ایتالیایی به مدت ۲۵ فصل، از ۱۹۸۴ تا ۲۰۰۹، پیراهن میلان را بر تن کرد. او در ۹۰۱ بازی، ۳۳ گل زد و ۴۳ پاس گل داد. مالدینی، کاپیتان تاریخی میلان، بیش از ۲۰ عنوان قهرمانی دارد.
پل اسکولز (منچستریونایتد، ۱۹۹۴-۲۰۱۳)
هافبک انگلیسی تمام دوران حرفهای خود را در منچستریونایتد گذراند و ۱۱ لیگ برتر را برد.
کارلس پویول (بارسلونا، ۱۹۹۹-۲۰۱۴)
مدافع میانی اسپانیایی ۱۵ فصل برای بارسلونا بازی کرد و در ۵۹۳ بازی، ۱۹ گل زد. او بخشی از دوران طلایی این باشگاه بود و شش لالیگا، دو جام حذفی، سه لیگ قهرمانان، دو سوپرکاپ اروپا، دو جام باشگاههای جهان و شش سوپرکاپ اسپانیا را برد.
فرانچسکو توتی (رم، ۱۹۹۳-۲۰۱۷)
هافبک تهاجمی ایتالیایی، نمونه بارز یک بازیکن «تکباشگاهی» است. او در سال ۱۹۸۹ به آکادمی رم پیوست و در تابستان ۲۰۱۷ پس از ۷۸۵ بازی و ۳۰۷ گل از فوتبال خداحافظی کرد. او با رم یک سریآ، دو جام حذفی ایتالیا و دو سوپرکاپ ایتالیا را برد.
کوکه (اتلتیکو مادرید، ۲۰۰۹-اکنون)
هافبک اسپانیایی در ۹ سالگی به آکادمی اتلتیکو پیوست و در ۱۹ سپتامبر ۲۰۰۹ در نیوکمپ اولین بازی خود را برای تیم اصلی انجام داد و هنوز هم برای این تیم مادریدی به میدان میرود. او دو لالیگا، یک جام حذفی، یک سوپرکاپ اسپانیا، دو لیگ اروپا و دو سوپرکاپ اروپا را برده است.