پیام خراسان - آرش معیریان، نویسنده، کارگردان و مدرس دانشگاه گفت: در جشنواره بین المللی فیلمهای کودکان و نوجوانان اصفهان امسال، سینمای کودک از سینمای نوجوان و سینمای کودک و نوجوان تفکیک شد، که این تفکیک نشان دهنده تخصصی شدن جشنواره فیلمهای کودکان و نوجوانان امسال است.

آقای آرش معیریان، نویسنده، کارگردان و مدرس دانشگاه در گفتگوی اختصاصی با خبرنگار خبرگزاری صداوسیما گفت: به نظر من بهره مندی از این کودکان در حوزه سینمای کودک بسیار میتواند تأثیرگذار باشد. آنهایی که عاشق کارشان هستند برای شان مهم نیست که این کار چقدر دیده شود و کجا دیده شود، مجالی میشود که به بهترین نحو توانایی و مهارت شان را خلق کنند و اجرا کنند و به نمایش بگذارند و این نکتهای است که در حوزه سینمای کودک باید از این ظرفیت استفاده کنیم. جوانها و نسل جدید و نسل فعلی، نسلی هستند که حضورشان در سینمای کودک میتواند کارساز باشد.
معیریان درباره اینکه فیلمهایی که درخصوص کودکان ساخته میشود. چقدر دغدغههای این نسل را پیگیری میکنند افزود: خوشبختانه امسال در جشنواره کودک و نوجوان اصفهان یک تقسیم بندی جدیدی اتفاق افتاده است که از برگزارکننده و سیاستگذاران جشنواره امسال تشکر میکنم، همینطور بنیاد سینمایی فارابی و وزارت ارشاد تشکر میکنم. به نظر من خیلی تخصصی امسال به حوزه سینمای کودک نگاه شده است. اولاً سینمای کودک از سینمای نوجوان و سینمای کودک و نوجوان تفکیک شد. یعنی امسال در جشنواره کودک سه بخش منفک از هم داریم که به درستی این تقسیم بندی انجام شده است. اینجا به دلیل اینکه طبقه بندی درستی رخ داده است، فیلمها در جای درست شان ارزیابی و طبقه بندی میشوند و تکلیف مخاطب کودک و نوجوان با فیلمها مشخص است. خاطرم است سال ۷۷ یا ۷۸ بود که در فصلنامه فارابی آن زمان هر ماه و هر شماره من یک مطلب تحقیقی نظری و تحلیلی داشتم که در حوزه سینمای کودک بود. خاطرم است که اولین تقسیم بندی را در آن مقاله مطرح کردم. گفتم ما یک سینما برای کودک داریم، یک سینما راجع به کودک داریم، یک سینمایی هم داریم که تلفیقی از این دو است. آن سینمایی که میگوییم برای کودک و درباره کودک اینها حوزههای متفاوت از سینمای کودک است که بسته به سلیقه فیلمساز میتواند ضریب جذب مخاطب آن متنوع و متفاوت باشد خیلی از فیلمها را داریم، گاهاً اشتباه صورت میگیرد فکر میکنیم سینمایی که راجع به کودک است، قطعاً سینمای پرمخاطب کودک خواهد بود درحالی که میبینیم نه. برعکس آن هم است، برمی گردد به اینکه به لحاظ تحلیلی وقتی فیلم ساخته میشود، با چه میزان به نگاه به مخاطب و بخصوص مخاطب کودک بخواهیم فیلم را آغاز کنیم. فکر میکنم چیزی حدود پنج یا شش فیلم در حوزه سینمای کودک کار کردهام که هر کدام یک جنسی بوده است، یکی برای کودک بوده است، یکی راجع به کودک بوده است و یکی هر دوتای آنها بوده است و یکی هم هیچ ردپایی از کودک در فیلم دیده نمیشود ولی کودک دیده است و فیلم پرفروش کودک هم بوده است ولی وقتی فیلم را آنالیز میکنیم که در زیر ژانرهای آن رگههایی استفاده شده است که به شدت روی روانشناسی کودکان تأثیرگذار بوده است و باعث جذب مخاطب کودک شده است.
معیریان گفت: پیام فیلم شوتینگا که به کارگردانی بنده در جشنواره فیلم این دوره شرکت کرده است، جدا افتادن نسل کودک از نسل والدین است. یعنی حلقه مفقوده ارتباط عاطفی بین مادر و فرزند و اینکه در طول فیلم در یک فرآیند این حلقه را کامل میکنیم باعث میشود در هر صورت طبق معادلاتی که تقدیر رقم میزند مادر به فرزند میرسد و فرزند به مادر میرسد. این به نظر من ایده جذابی است که اگر یک مقدار بخواهیم دقیقتر راجع به آن حرف بزنیم، میتواند عمق فلسفی و بار معنایی فراوان داشته باشد که شاید خیلی مخاطب کودک مشخصاً ممکن است مخاطب واقعی اش نباشد. ولی فیلم با استفاده از حضور ستارههای دوست داشتنی سینمای کودک و بیان کودکانه، تلاش کرده است که بتواند مخاطب کودک خودش را با درصد بالایی جذب کند و امیدوارم موفق باشد.