پیام خراسان - ورزش 3 /انزو فرناندز بالاخره بعد از ماه‌ها حضور در بطن جنجال‌های فوتبالی در مصاحبه‌ای با روزنامه لا ناسیون درباره همه مسائل این ماه‌ها صحبت کرد.
انزو فرناندز هافبک بیست و پنج ساله تیم ملی آرژانتین و باشگاه منچسترسیتی، پس از چند ماه سکوت بعد از اینکه در یکی از پر سر و صداترین جابه‌جایی‌های تاریخ فوتبال جهان نامش چندین هفته در سر خط خبرها بود، در گفتگویی طولانی و صریح با نشریه لاناسیون کشورش به بیان جزئیاتی ناگفته از دوران حرفه‌ای، رازهای رختکن اتحاد، رابطه ویژه با ارلینگ هالند و لحظات احساسی وداع با لیونل مسی پرداخت.
انتقال 145 میلیون یورویی انزو از چلسی به منچسترسیتی او را به نخستین بازیکن تاریخ لیگ برتر انگلیس تبدیل کرد که دو بار با رقمی بیش از صد میلیون پوند جا‌به‌جا می‌شود. این جابه‌جایی که با رکورد انتقال الکساندر ایساک از نیوکاسل به لیورپول برابری می‌کند، نام ستاره آلبی‌سلسته را در کنار نیمار، کیلیان امباپه و عثمان دمبله به عنوان چهارمین خرید گران‌قیمت کل تاریخ فوتبال جهان مطرح کرد.
فرناندز درباره این ارقام سرسام‌آور گفت: «این رقم‌های سنگین توافقاتی است که بین دو باشگاه شکل می‌گیرد. وظیفه من به عنوان بازیکن این است که ذهنم را درگیر قیمت‌ها نکنم و روی تمرین، ارتقای سطح فنی و عملکردم در زمین متمرکز بمانم. این اعتماد مالی انگیزه‌ای بزرگ می‌دهد و تنها راه قدردانی از آن، تعهد کامل برای کسب افتخار با پیراهن تیم است.»
یکی از روایت‌های جذاب این ستاره، ماجرای شوخی جالب توجه ارلینگ هالند در آخرین ساعات پنجره نقل‌وانتقالات است. آن شب مهاجم نروژی قانون سرسختانه استراحت ده ساعته و خوابیدن در ساعت ده شب را شکست تا در ساعت ده و نیم پس از اعلام رسمی باشگاه در صفحه شخصی‌اش بنویسد که بالاخره می‌تواند با خیال راحت بخوابد. انزو درباره شراکت هجومی‌اش با غول نروژی که از زمان ورود هافبک آرژانتینی یازده گل به ثمر رسانده است، توضیح داد: «ارلینگ بازیکنی خارق‌العاده و در عین حال انسانی بسیار شوخ و به شدت جاه‌طلب است. داخل زمین تلاش می‌کنیم لحظه به لحظه درک تاکتیکی بهتری از هم پیدا کنیم. اینکه او توپ را روی کدام پا ترجیح می‌دهد، چه ثانیه‌ای به عمق دفاع فرار می‌کند و کجا باید با ریتم سریع به او پاس داد. بازی در کنار ستاره‌ای با این سطح کیفی کار را بسیار لذت‌بخش می‌کند و شناخت متقابل ما روز به روز عمیق‌تر می‌شود.»
منچسترسیتی در شرایطی این مهره گران‌بها را به خدمت گرفت که باشگاه پس از جدایی پپ گواردیولا و پایان دوران طلایی چهره‌هایی مثل رودری، جان استونز، ناتان آکه، مانوئل آکانجی و برناردو سیلوا، پوست‌اندازی بزرگی را با انزو مارسکا آغاز کرده است. انزو با تمجید از سرمربی ایتالیایی سابق خودش در چلسی گفت: «از ابتدای آشنایی اعتماد دوجانبه فوق‌العاده‌ای شکل گرفت. او مربی‌ای است که با شفافیت کامل خواسته‌هایش را با بازیکن در میان می‌گذارد. وقتی سرمربی هم‌زمان به توانایی شما باور قلبی دارد و بهترین نمایش ممکن را از شما می‌خواهد، عالی‌ترین همکاری شکل می‌گیرد.»
هافبک سابق بنفیکا با انتخاب پیراهن شماره 17 کوین دی‌بروینه جسارت خودش را نشان داد. تصمیمی که با تحسین نوئل گالاگر خواننده نامدار بریتانیایی و هوادار متعصب سیتی مواجه شد که انزو را بازیکنی با روحیاتی مشابه روی کین خواند. انزو در واکنش به این تعریف گفت: «این قیاس واقعا مایه افتخار است چون روی کین الگویی کم‌نظیر در خط میانی بود. هر دوره‌ای ستاره‌های خودش را دارد، اما مقایسه شدن با جنگنده‌ای در آن سطح انرژی‌بخش است.»
او درباره پرونده فیرپلی مالی منچسترسیتی گفت: «این مسائل در حوزه وظایف مدیران است و بازیکنان نباید تمرکز و توان روحی خودشان را روی مسائلی که اختیاری در آن ندارند هدر بدهند.»
بخش دیگری از مصاحبه به گل تماشایی انزو در دقیقه هشتاد و پنج دیدار حساس با انگلیس در جام جهانی ۲۰۲۶ اختصاص داشت. شوتی سهمگین که جردن پیکفورد را مغلوب کرد و امیدهای سه شیرها را برای رسیدن به فینال نقش بر آب کرد. انزو درباره خوشحالی معروفش با قرار دادن دست‌ها پشت گوش توضیح داد: «در آن بازی بزرگ ضربان قلب به اوج رسیده بود و آن واکنش کاملاً غریزی و در همان لحظه به ذهنم رسید و از قبل هیچ برنامه‌ای برایش نداشتم.»
هافبک سیتی با اشاره به حضور چند بازیکن ملی‌پوش انگلیسی نظیر مارک گهی، نیکو اورایلی و الیوت اندرسون در رختکن سیتی گفت: «کری‌خوانی و کنایه زدن بر سر آن بازی بخشی جدانشدنی از فضای هر روز رختکن است. آنها با تعصب از انگلیس دفاع می‌کنند و ما از آرژانتین و هر طرف روایت خودش را دارد. البته همه این بحث‌ها با احترام متقابل و در حد شوخی‌های رفاقتی باقی می‌ماند. مردم در خیابان‌های منچستر هم رفتار محترمانه‌ای دارند، هرچند طبیعی است که برخی گاهی طعنه‌هایی درباره آن گل می‌زنند.»
عاطفی‌ترین فراز این مصاحبه مربوط به مراسم خداحافظی دراماتیک لیونل مسی پس از بازی مقابل بنین در ورزشگاه مونومنتال و اشک‌های تلخ انزو بود. بازیکنی که در پانزده سالگی در سال ۲۰۱۶ پس از شکست در کوپا آمریکا نامه‌ای سرگشاده و سوزناک به لئو نوشت و از او التماس کرد در تیم ملی بماند. فرناندز با مرور خاطرات مشترک گفت: «من این سعادت باورنکردنی را داشتم که از بزرگ‌ترین بازیکن تاریخ فوتبال بیاموزم که این بازی چطور معنا پیدا می‌کند. تصور اردوی بعدی تیم ملی بدون حضور او برایم واقعا سخت است. بازیکنانی در تراز لئو هرگز جایگزینی در دنیای فوتبال نخواهند داشت و نباید به دنبال مسی دیگری بود، چرا که نسخه دومی از او خلق نمی‌شود. تیم ملی باید با اتکا به دستاوردهای لئو و تقسیم مسئولیت‌ها راهش را پیدا کند. ارزشمندترین میراث او نه آمارها بلکه تواضع بی‌پایانش بود. او با تمام افتخاراتش مثل یک سرباز ساده در خدمت تیم تمرین می‌کرد و این نگرش تا همیشه در ذهن ما می‌ماند.»
انزو درباره آینده کادر فنی و رهبری رختکن پس از کناره‌گیری هم‌زمان مسی و نیکولاس اوتامندی گفت: «هدایت تیم ملی بر دوش یک فرد نخواهد بود. مهره‌های باتجربه و باصلابتی مثل امیلیانو مارتینز، کریستین رومرو، لائوتارو، لیساندرو مارتینز و خولیان آلوارز حضور دارند که هر کدام خصوصیات رهبری متفاوتی را ارائه می‌دهند. حضور لیونل اسکالونی هم به شدت حیاتی است، چرا که او پایه‌گذار فرهنگی ساختاریافته در فوتبال ملی شد که همه بازیکنان با آن پیوند روحی دارند.»