پیام خراسان - کارگردان سینما و تلویزیون گفت: در کار‌های تلویزیونی باید در همه کار‌هایی که ارائه می‌دهیم بویژه حوزه کودک و نوجوان،بستر جذاب، سرگرم کننده و خوش سلیقه ای داشته باشیم تا جذب مخاطب شود، تا در لایه‌های زیرین قصه بتوانیم پیام اصلی را انتقال دهیم، پس عنصر سرگرمی از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است.
احمد درویش علی پور کارگردان سینما و تلویزیون، با حضور در ویژه برنامه سینما و پروانه‌ها شبکه خبر در گفت‌و‌گو با خبرنگار خبرگزاری صداوسیما ، بحث سرگرمی به نظر من به خصوص در کار‌های تلویزیونی باید در اولویت باشد
سوال: آقای درویش علی پور اجازه بدهید از فیلم شما در جشنواره شروع کنیم عموی بچه‌ها که عمو پورنگ هم در آن بازی می‌کند موضوع این فیلم چیست و چه پیامی را دنبال می‌کند.
درویش علی پور: موضوع اصلی فیلم در رابطه با بخشی از زندگی واقعی خود آقای فرضیایی است که برگرفته شده از یک سری خاطرات شخصی ایشان است و خلاقیت و تخیل ذهن نویسنده قرار ۵۰ درصدی اول فیلم با بیننده ما می‌گذاریم که گوینده متن این را مطرح می‌کند که این فیلم بر اساس واقعیت است، اما خود آقای فرضیایی با صدایش ورود می‌کند و می‌گوید نه همه آن واقعیت نیست به هر حال یک قرار ۵۰ درصدی با هم می‌گذارند ۵۰ درصد در واقع از زندگی و مسیری است که ایشان طی کرده تا به تلویزیون برسد و کار‌های هنریش را در تلویزیون شروع کند.
سوال: پیام این فیلم چیست؟
درویش علی پور: پیام اصلی این فیلم هم آن سختی‌ها و موانعی است که ایشان پشت سر گذاشتند تا به موفقیت برسند و هم مثل همه کار‌های قبلی من خانواده یک نقطه مشترک است در تمام کار‌های من که نقطه امن و پشتوانه اصلی همه ما در زندگی است روی این اصل ما خیلی تاکید می‌کنیم.
سوال: شما در کارنامه‌تان آثار خیلی مهمی دارید از جمله سریال محله گل و بلبل و دیگر ساخته‌هایی که در تلویزیون به نمایش در آمدند و مخاطبان خوبی هم داشته چقدر در همه این آثار موضوع سرگرم کردن بچه‌ها و عنصر سرگرمی برای شما در اولویت بوده است؟
درویش علی پور: خیلی، ببینید بحث سرگرمی به نظر من به خصوص در کار‌های تلویزیونی باید در اولویت باشد چرا که اولاً ما باید یک بستر جذاب و یک بسته‌بندی مناسب و خوش سلیقه در همه کار‌هایی که ارائه می‌دهیم داشته باشیم تا جذب مخاطب بشود و وقتی مخاطب جذب شد در لایه‌های پنهانی و زیرین قصه بتوانیم پیام اصلی را انتقال بدهیم بنابراین عنصر سرگرمی به نظر من از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است من حتی به این قائل هستم که حتی یک کار اگر صرفاً سرگرم کننده باشد خیلی با ارزش است، چون به هر حال دارد اوقات فراغت فردی را پر می‌کند و برایش لحظات خوشی را به بار می‌آورد.
سوال: برای پیاده کردن این فکر‌ها و استفاده از عناصر خیالی و فانتزی چه موانع فنی و اجرایی در کارتان دارید.
درویش علی پور: بخشی از این موانع، موانع لجستیکی است یعنی برآورده کردن یک سری امکانات است که حالا بسته به تکنولوژی روز و آن چیزی که در کشور ما فراهم است همیشه یک سری موانع وجود داشته و سختی‌هایی را ما پشت سر گذاشتیم و شاید نتوانستیم به آن درجه کیفیتی که دلمان می‌خواسته برسیم ببینید امروز روز بحث کار‌های فانتزی خیلی از جلوه‌های ویژه استفاده می‌شود اخیرا هم خیلی تلاش‌های خوبی شده که ما بتوانیم خودمان را به روز کنیم امکانات به روز را وارد کشور کنیم ولی این در دسترس همگان نیست و اگر هم باشد خیلی هزینه بر است بعد هم وقتی صحبت از مسائل مالی و پشتیبانی‌های مالی می‌شود کار سخت‌تر می‌شود بنابراین در کار‌های فانتزی و اصولاً کار‌های کودک و نوجوان کار‌هایی که برای این گروه سنی ساخته می‌شود برعکس آن نگاهی که وجود دارد که شاید سهل‌تر است دشواری‌های ویژه‌ای دارد در بحث ساخت دکور آنچنانی، لباس، گریم و حتی جلوه‌های ویژه و این باعث می‌شود که کار یک مقدار هزینه بر‌تر شود از طرفی امکان دارد بسترش برای ارائه فراهم نباشد.
سوال: موضوعی که همیشه وجود داشته در سینمای ما دقیقاً همین است که بسیاری از این فناوری‌ها از دیرباز عقب‌تر بودیم از دنیا ولی فیلمسازان ما با یک سری نوآوری‌ها سعی می‌کردند این خلا را پر کنند در دوره‌ای از یکی از همین سینماگران من شنیدم که می‌گفتند دیگر آن دوره تمام شده که ما بتوانیم خیلی نوآوری کنیم و غلبه کنیم، آیا واقعاً اینطور است یا می‌توانیم با خلاقیت برخی از این کمبود‌ها را برطرف کنیم.
درویش علی پور: کار سخت‌تر شده هرچه ما جلوتر آمدیم با توجه به اینکه دسترسی مخاطبین ما به انواع و اقسام محتوا‌ها آسانتر شد و در مقام مقایسه قرار گرفت تولیدات داخلی، بنابراین جذب و جلب مخاطب یک مقدار شرایط را پیچیده‌تر کرد، اما شدنی است همینطور که خودم هم در این سال‌ها سعی کردم حالا چه در بحث طراحی و پرورش قصه، جذب بازیگران مطرح که توانستیم از خلاقیت‌های بازیگرانمان استفاده کنیم یا بخش گریم، لباس تمام تلاشمان این بوده که بتوانیم با توجه به شرایط روز پیش برویم اینکه چقدر موفق بودیم خوب بله می‌شود نظرسنجی کرد ولی با آن چیزی که ایده‌آل را مد نظر ما است قطعاً فاصله دارد ولی به نظر من نباید ناامید شد.
سوال: یکی از چالش‌هایی که همیشه فیلمسازان مطرح می‌کنند مسائل مدیریت سینما، وضعیت نمایش و سالن برای فیلم‌های کودک و نوجوان است نظر شما در این خصوص چیست، ما خیلی در مصاحبه‌ها در این زمینه انتقاد شنیدیم و نگرانی دیدیم.
درویش علی پور: اولین چیزی که به نظرم اهمیت دارد کیفیت خود محصول است محتوا خودش اگر زورش زیاد باشد حق خودش را می‌گیرد البته که باید نگاه حمایتی همیشه باشد در فیلم‌های کودکان و نوجوانان دلیلش هم این است که تا ما می‌گوییم این فیلم یا این سریال مخاطب هدفش کودک و نوجوان است خودخواسته بازار را کوچکتر کردیم بنابراین مخصوصاً در بخش خصوصی این احتمال وجود دارد که طرف نخواهد سرمایه‌گذاری کند اینجا است که باید نگاه حمایتی حالا ارگان‌های مختلف بیایند وسط و پشتیبانی کنند از حرف‌ها و ایده‌های نو کسانی که طرح‌های خلاقانه دارند، در بحث اکران هم همینطور است من معتقد هستم اگر من فیلمساز بتوانم فیلمی که بتواند مردم را و مخاطبین را به سالن سینما بکشد بسازم، سینما دار‌ها و مدیران پخش پشت فیلم می‌آیند و حمایت می‌کنند.
سوال: شما سال‌های زیادی است در این حوزه‌ها کار می‌کنید قطعاً الان هم که از فیلم عموی بچه‌ها توانستید استفاده کنید.
سؤال: شما سال‌های زیادی در این حوزه‌ها کار می‌کنید. الان هم که از فیلم عموی بچه‌ها توانسته‌اید استفاده کنید برای اینکه شخصیت‌های تلویزیونی را دوباره ارائه کنید یک هدفی را دنبال کرده‌اید. چقدر برای شخصیت‌هایی که ساخته و پرداخته‌ایم و پررنگ‌تر کردن آنها کوشا بوده‌ایم و برای خلق شخصت‌های جدید چقدر کار کرده‌ایم؟
درویش علیپور: یک سرمایه‌هایی وجود دارد چه در تلویزیون یا سینما و کلاً در هنر این کشور، این سرمایه‌ها به سرمایه‌های اجتماعی تبدیل شده‌اند. کسی که توانسته است بیش از دو دهه خاطره سازی کند و برای چندین نسل برنامه سازی کند و خاطرات خوشی را خلق کند، قطعاً مورد اعتماد همگان است. باید از این سرمایه استفاده کرد و بهره برد. ایده اصلی عموی بچه‌ها از همین جا می‌آید که کسی مثل آقای فرضیایی که خاطرات زیادی را توانسته است برای چندین نسل فراهم کند در مسیری که طی کرده است، چه در زندگی شخصی اش و چه در زندگی هنری اش، چه موانعی را پشت سر گذاشته است. یک سؤالاتی همیشه در ذهن آدم‌ها است بنابراین فضای فیلم ما به نوجوان خیلی نزدیک‌تر است تا به کودک، این هم بخاطر جنس قصه و فضایی که در فیلم حاکم است. ولی من برای پیرامون شخصیت اصلی همیشه سعی کرده‌ام که از بهترین‌ها استفاده کنم، آنهایی که در توان پروژه بوده است از اعتبار خودم یا گروه استفاده کرده‌ام و به همکاری دعوت کرده‌ام. آن زمان است که کل این محصول محصولی می‌شود که از لحاظ حرفه‌ای حتی برای اکران‌های آنچنانی هم قابل ارائه است. این بستری است که ما همیشه به آن فکر کرده‌ایم و برای آن تلاش کرده‌ایم.
سؤال: سینمای کودک و نوجوان و خود شما چقدر به ظرفیت‌های فرهنگی ما توجه می‌کنید، استفاده از کتاب ها، قصه‌ها و چیز‌هایی که بتواند فرهنگ ایرانی را برای بچه‌ها بیشتر معرفی کند؟
درویش علیپور: بی شمار است. اشاره کردید به سریال‌هایی که من در تلویزیون کار کرده‌ام. آنجا تعداد قسمت‌ها زیاد بود، بعنوان مثال کلبه عمو پورنگ آخرین برنامه‌ای که به صورت استودیوی من کار کرده‌ام، ۱۴۰ قسمت بود که پخش شد. در آن به وفور به ضرب المثل‌ها و ادبیات فارسی رجوع کردیم و توانستیم آن اصطلاحات را تبدیل به قصه کنیم و ارائه بدهیم. من در این بخش خیلی اعتقاد دارم که ما فرهنگ خیلی غنی داریم که باید از آن بهره ببریم و بعضی از مواقع هم تکرار آن هیچ اشکالی ندارد منتها با ارائه‌های جدید و خلاقانه. من خودم استقبال کرده‌ایم و استقبال می‌کنم که از این فضا در کارهایم همیشه بهره ببرم.
سؤال: جشنواره امسال را چطور دیده‌اید و ارزیابی شما از فیلم‌ها و برگزاری این دوره چه است؟
درویش علیپور: من یک فاصله‌ای در حضورم افتاد، آخرین بار در بیست و هشتیمن دور فیلم داشته‌ام و الان سی و هشتیمن دوره این جشنواره است، ده دوره را نبوده‌ام. با توجه به اینکه الان در شرایط عادی در کشور نیستیم، جشنواره هم از فضای اقتصادی و شرایطی که وجود دارد تأثیرش را گرفته است. ولی چیزی که برای من امیدوارکننده است امسال در این دوره، احساس می‌کنم که یک همت بیشتری برای احیای آن خاطرات خوشی که ما در این جشنواره دارم می‌بینم. همین جایی که الان ما گفت‌و‌گو می‌کنیم یک مکان بسیار مناسب و درخوری است و می‌دانم که دوستان خیلی تلاش کرده‌اند تا اینجا را به خانه جشنواره تبدیل کنند که اینها نشانه مثبتی است. تعداد فیلم‌ها نسبت به دوره قبل افزایش پیدا کرده است، هنوز فرصت نکرده‌ام که همه فیلم‌ها را ببینم، امیدوارم که در کیفیت هم تأثیر گذاشته شده باشد.
سؤال: جشنواره فیلم کودک و نوجوان با حضور بچه‌ها همیشه یک رنگ و بویی دارد، داوری می‌کنند و حضور دارند. استعداد‌های جوان و نوجوان را چگونه می‌بینید و ما برای اینها چه کار باید کنیم؟
درویش علیپور: خیلی خیلی به نظر من باید بیش از پیش حمایت شوند، باید خیلی به آنها فرصت داده شود. من خودم سال ۱۳۷۵ در جشنواره‌ای که یک دوره به کرمان رفت یک فیلم کوتاه داشتم، وقتی این فیلمساز‌های جوان را می‌بینم خاطرات خودم زنده می‌شود. آن زمان مشکلات برای فیلمسازی بیشتری بود، الان امکانات خیلی سهل و آسانتر شده است ولی از آن طرف هم روز به روز همه چیز گرانتر می‌شود؛ بنابراین ما باید به این جوان‌ها هم میدان بدهیم، هم فرصت بدهیم و هم شناسایی کنیم و ایجاد انگیزه کنیم تا خیلی فعال‌تر از پیش در این عرصه بتوانند استعداد خودشان را نمایان کنند.